O TECHNICE KOLODIONOWEJ

 

Na płytę szklana wylewamy samodzielnie przygotowaną emulsję kolodionowa na bazie alkoholu, eteru, nitrocelulozy.

 

 

Po chwili płyta trafia do do specjalnego, światłoszczelnego tanka z azotanem srebra, w którym nabiera właściwości światłoczułych, tak jak klisza fotograficzna czy filmowa.

zdjęcie

 

Po upływie kilku minut wyciągamy z tanka uczuloną na światło płytę i ładujemy ją do specjalnej fotograficznej kasety.

 

 

Kaseta trafia do aparatu gotowa do naświetlenia.

 

 

Po naświetleniu kaseta z płytą trafia do ciemni fotograficznej, w której wywołujemy ją i utrwalamy obraz.

 

 

Wizualne walory tej techniki są niepowtarzalne .

 

Iluminacja jasnych partii srebra kontrastująca z głęboką czernią szkła tworzy niepowtarzalne wrażenie trójwymiarowości.

 

 

Fotografia kolodionowa zachwyca nie tylko jakością obrazu, ale przede wszystkim jego plastyką.

Powstające na obrazie różnego rodzaju artefekty dodatkowo uszlachetniają obraz.

 

 

Stare techniki to prawdziwa magia a mokry kolodion to jedna z najpiękniejszych jej odmian.